Ζ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΗΝΗ

Ένα τριήμερο ανοιχτών δράσεων αφιερωμένο στην σύνδεση της τέχνης με την ιστορική μνήμη και το σήμερα, με αφορμή την παράσταση «Ζ - Το χρονικό μιας δολοφονίας». Μια συνάντηση της ιστορίας με την τέχνη, τη συλλογική μνήμη και τη σύγχρονη δημιουργία από τις 12 έως τις 14 Νοεμβρίου, στον πολυχώρο «Ζ» (Λαγκαδά 120)

Η παράσταση «Ζ – Το χρονικό μιας δολοφονίας», σε σκηνοθεσία Παναγιώτη Γκιζώτη, παρουσιάζεται έως τις 29 Νοεμβρίου, κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στο Artbox Fargani Theater.

Μια ομάδα καλλιτεχνών με βάση την Αθήνα και ρίζες στη Θεσσαλονίκη επιστρέφει στην πόλη, αντλώντας έμπνευση από την ιστορία της.

Με αφετηρία τη δολοφονία του Γρηγορίου Λαμπράκη, προσεγγίζει την πολιτική ιστορία της μετεμφυλιακής Ελλάδας και τους μηχανισμούς που παράγουν και συγκαλύπτουν τη βία, θέτοντας στο επίκεντρο την μνήμη, την αντίσταση στη σιωπή.

Σημείωμα Σκηνοθέτη

 «Κάθε πόλη έχει τις ιστορίες που θυμάται και εκείνες που προσπαθεί να ξεχάσει. Το “Ζ” γίνεται ένα παράθυρο στο χρόνο, μέσα από το οποίο μπορεί κανείς να δει το παρελθόν και όσο βαθύτερα κοιτάξει, τόσο καθαρότερα θα διακρίνει το παρόν και τη Θεσσαλονίκη του σήμερα. Άλλωστε ό,τι δε φάνηκε αρκετά, δεν ειπώθηκε και επιχειρήθηκε να περάσει στη λήθη, βρίσκει πάντα τον τρόπο να επιστρέφει, γιατί Ζει».

Πρόγραμμα:

Πέμπτη 12/11 (Εικαστικό Κέντρο Ήλιος)

18:00-20:30 Θεατρικό αναλόγιο της παράστασης και κατόπιν συζήτηση με τους συντελεστές και προσκεκλημένους ομιλητές

Στον χώρο του Πολιτιστικού Κέντρου Ήλιος θα παρουσιαστούν θεατρικά αναλόγια και μικρές καλλιτεχνικές δράσεις βασισμένες σε κείμενα της παράστασης αλλά και στο ερευνητικό υλικό που έχει συγκεντρωθεί από την καλλιτεχνική ομάδα κατά τη διάρκεια των προβών. Με αυτόν τον τρόπο, το υλικό της έρευνας μετατρέπεται σε ζωντανή καλλιτεχνική πράξη και δημιουργούνται νέες αφορμές συμμετοχής για το κοινό.

Η συζήτηση θα επιχειρήσει να φωτίσει διαφορετικές πτυχές της υπόθεσης Λαμπράκη, της ιστορικής περιόδου και της σχέσης του έργου «Ζ» με τη Θεσσαλονίκη, αλλά και να ανοίξει έναν ευρύτερο διάλογο γύρω από τη συλλογική μνήμη, την τέχνη και τη σύγχρονη κοινωνία.

Παρασκευή 13/11

(Εικαστικό Κέντρο Ήλιος)

17:00-19:30

Προβολή της ταινίας “Μαραθώνιος μια ημιτελούς άνοιξης: Γρηγόρης Λαμπράκης” του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου

Η προβολή έχει στόχο την δημιουργία ενός χώρου διαλόγου γύρω από τον τρόπο με τον οποίο η τέχνη προσεγγίζει πραγματικά γεγονότα, πολιτικές συγκρούσεις και περιόδους κοινωνικών μεταβολών. Το ντοκιμαντέρ του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου συνθέτει μια βαθιά πολιτική και κοινωνική τοιχογραφία της μετεμφυλιακής Ελλάδας, φωτίζοντας την πολυδιάστατη προσωπικότητα του Γρηγόρη Λαμπράκη όχι μόνο ως πολιτικού συμβόλου, αλλά και ως πρωτοπόρου επιστήμονα γιατρού, σπουδαίου Βαλκανιονίκη αθλητή και αφοσιωμένου ειρηνιστή. Μέσα από ένα εξαιρετικό ψηφιδωτό από σπάνιο αρχειακό υλικό, ανέκδοτα έγγραφα και συγκλονιστικές μαρτυρίες ανθρώπων που τον έζησαν από κοντά—όπως ο Μανώλης Γλέζος και οι δικηγόροι της ιστορικής δίκης—η ταινία αναδεικνύει πώς η δολοφονία του από το παρακράτος τον Μάιο του 1963 στη Θεσσαλονίκη ανέκοψε βίαια την προσπάθεια της χώρας για εκδημοκρατισμό, αφήνοντας εκείνη την ελπιδοφόρα εποχή ως μια «ημιτελή άνοιξη».

Σάββατο 14/11

(Θέατρο Θέσπις)

14:30-19:00

Θεατρικό εργαστήρι για νέους δημιουργούς πάνω στο θέατρο ντοκουμέντο

Θεατρικό εργαστήρι με καθοδηγητή τον Παναγιώτη Γκιζώτη για νέους δημιουργούς με θέμα το θέατρο ντοκουμέντο και τη μετατροπή ιστορικού και λογοτεχνικού υλικού σε σκηνική πράξη. Η καλλιτεχνική κατεύθυνση του εργαστηρίου συνδέεται άμεσα με την εμπειρία της παράστασης και τη σκηνοθετική προσέγγιση του Παναγιώτη Γκιζώτη, δημιουργώντας έναν ουσιαστικό δίαυλο μεταφοράς γνώσης και καλλιτεχνικής εμπειρίας προς νεότερους δημιουργούς.

Μέσα από πρακτικές ασκήσεις, έρευνα και συλλογική επεξεργασία υλικού, οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να εξερευνήσουν τρόπους με τους οποίους ένα πραγματικό γεγονός, ένα ιστορικό αρχείο ή ένα λογοτεχνικό κείμενο μπορεί να μετασχηματιστεί σε θεατρικό υλικό. Το εργαστήριο θα εστιάσει στη σχέση τεκμηρίου και μυθοπλασίας, στη δραματουργική επεξεργασία του υλικού και στη διαμόρφωση μιας προσωπικής σκηνικής γλώσσας, με στόχο την ανάπτυξη της δημιουργικής σκέψης των συμμετεχόντων.